بند نافم پیچیده دور گردنم...

مرا بیرون نکشید..." دارم خفه میشوم...

دکترهای بیشعور!!!قتل من به گردن شماست...

ضربه های متوالی..." نه من کوتاه نمی آیم...

میخواهم مرده بمانم..." آه...گریه ام را درآوردید...

نور این اتاق'چشمانم رامیزند..." من ازتاریکی می آیم...

من از مجاورت سایه ها می آیم

هرگز از شما نخواهم پرسیدآفتاب کجاست؟؟؟

بند نافم را بریدید...ممنون!!!آزاد شدم!!!

نه.نه.نه

این نهایت بی رحمی ست...

هزار بند...هزاران هزاران بنددیگر داردروحم را میبندند...

اگر پای روح من بند نخواهد چه باید کرد؟؟؟

آنهم کفش بند دار" با گره کور

رهایم کنید" من آزادم

من انسانم" اینجارانمی خواهم

اینجاآدمیان مایه رنج آدمیانند

مرا باز گردانید

من پسر تاریکیم